๓ ทศวรรษ พระไพศาล วิสาโล

จัดพิมพ์โดย ชมรมกัลยาณธรรม
พิมพ์ครั้งที่ ๑ พฤษภาคม ๒๕๕๖
คำอนุโมทนาโดย พระไพศาล วิสาโล

สติกับยาระงับปวด

สัมภาษณ์พระไพศาล วิสาโล
เมื่อวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖ ณ บ้านเรือนไทย นครปฐม

จดหมายข่าวอาทิตย์อัสดง (เพื่อการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย)
ฉบับที่ ๑๕ มกราคม - มีนาคม ๒๕๕๖

นิตยสารสารคดี : ฉบับที่ ๓๓๘ :: เมษายน ๕๖ ปีที่ ๒๘

คอลัมน์รับอรุณ :  สงบได้เมื่อใจยอมรับ
พระไพศาล วิสาโล

ความแก่ ความเจ็บ ความตาย และความพลัดพรากสูญเสีย เป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่มีใครหนีพ้น แม้นร่ำรวยมหาศาล มีอำนาจล้นฟ้า ก็หนีความจริงเหล่านี้ไปไม่ได้ ในทำนองเดียวกันคนดีมีศีล ขยันทำบุญทำทาน ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงสิ่งเหล่านี้ได้ เพราะแม้แต่พระอรหันต์ก็ยังต้องประสบเช่นกัน สิ่งสำคัญจึงอยู่ที่ว่าจะวางใจอย่างไร เจอเหตุร้ายแต่ใจไม่ทุกข์ ป่วยกายแต่ใจไม่ป่วยนั้น เป็นสิ่งที่ทำได้ ดังนั้นเมื่อเจอเหตุร้าย แทนที่จะบ่นตีโพยตีพายว่า “ทำไมต้องเป็นฉัน” ควรหันมาวางใจให้ถูก เริ่มต้นด้วยการยอมรับมัน แล้วใคร่ครวญหาทางแก้ไข หรือใช้ประโยชน์จากมัน

นิตยสาร IMAGE เมษายน ๒๕๕๖
โมงยามที่เปี่ยมชีวิตชีวา
ภาวัน

ในสายตาของคนทั่วไป ความตายคือสิ่งตรงข้ามกับชีวิต แต่อันที่จริงแล้วความตายสามารถทำให้เรารู้สึกตื่นตัวและมีชีวิตชีวา แทนที่จะอยู่อย่างซังกะตาย เพราะทันทีที่รู้ว่าชีวิตของเรากำลังจะหมดสิ้นไป และโลกทั้งโลกที่เรารู้จักกำลังจะปลาสนาการไป เราจะเห็นคุณค่าของทุกวินาทีที่มีอยู่ และซาบซึ้งกับทุกประสบการณ์ที่เกิดขึ้น มันจะไม่ใช่สิ่งซ้ำซากจำเจอีกต่อไป เราจะรับรู้และสัมผัสมันด้วยความรู้สึกสดใหม่

เป็นความรู้สึกทำนองเดียวกันเมื่อรู้ว่าคนคุ้นเคยกำลังจะจากไปอย่างไม่มีวันกลับ เราจะไม่ปฏิบัติกับเขาอย่างเดิม ๆ อีกต่อไป แทนที่จะเมินเฉยหรือรู้สึกรำคาญ กลับให้ความใส่ใจกับเขาอย่างเต็มที่ ทุกถ้อยคำที่เขาเปล่งออกมา จะไม่ปล่อยให้ลอยไปกับสายลม แต่จะเปิดใจรับตระหนักรู้ ขณะที่ความทรงจำเกี่ยวกับเขา โดยเฉพาะในโมงยามสุดท้าย จะประทับแน่นในใจเรา

มติชนรายวัน วันที่ ๒๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖

กับดักความดี
พระไพศาล วิสาโล

ไม่ว่านับถือศาสนาใด หรืออุดมการณ์ใดก็ตาม ยิ่งมั่นใจในความดีงามของศาสนาและอุดมการณ์ของตนมากเท่าใด ก็ยิ่งต้องระวังใจของตน ไม่ด่วนตัดสินว่าคนที่นับถือศาสนาหรืออุดมการณ์ที่ต่างจากตนนั้นเป็นคนเลว พึงระลึกว่าคนที่ไม่คิดหรือปฏิบัติเหมือนตนนั้น อาจเป็นคนดีก็ได้ ความคิดที่ว่า จะเป็นใครก็ตาม ต้องคิดหรือปฏิบัติเหมือนตน หรือตรงกับความคิดของตนเท่านั้น จึงจะเรียกว่าเป็นคนดี ย่อมเป็นความหลงตนอย่างหนึ่ง การเอาตนเองเป็นศูนย์กลางอย่างนี้เกิดขึ้นได้ก็เพราะความยึดติดถือมั่นในความคิดของตน (ซึ่งพุทธศาสนาเรียกว่าทิฏฐุปาทาน)

ความดีงามนั้น ไม่ว่ามาในรูปของศาสนา อุดมการณ์ประชาธิปไตย หรือชาติ ศาสน์ กษัตริย์ก็ตาม มีกับดักที่เราต้องรู้เท่าทันไม่เผลอพลัดตกลงไป กับดักนั้นคือความยึดติดถือมั่นจนเกิดความหลงตัวลืมตน หรือถูกกิเลสครอบงำใจโดยเฉพาะความโกรธเกลียด ซึ่งสามารถนำไปสู่ความชั่วและความทุกข์ได้ ด้วยเหตุนี้ท่านอาจารย์พุทธทาสจึงเตือนว่า “ระวังความดีกัดเจ้าของ”

กำลังธรรม

จัดพิมพ์โดย กลุ่มเพื่อนธรรม
พิมพ์ครั้งที่ ๑ ๒๕๕๖
คำอนุโมทนาโดย พระไพศาล วิสาโล

สนทนาค้นความหมายศาสนากับพระไพศาล  วิสาโล
ตอนที่ ๑ :  ความหมายทางพุทธศาสนากับคุณค่าทางวิทยาศาสตร์

จดหมายข่าวพุทธิกา
เพื่อพระพุทธศาสนาและสังคม
ปีที่ ๑๒ ฉบับที่ ๔๙
มกราคม - มีนาคม ๒๕๕๖

เปิดเล่ม
พระไพศาล วิสาโล

จดหมายข่าวพุทธิกา
เพื่อพระพุทธศาสนาและสังคม
ปีที่ ๑๒ ฉบับที่ ๔๙
มกราคม - มีนาคม ๒๕๕๖

พุทธสังคมนิยมกับสังคมไทยปัจจุบัน

พระไพศาล วิสาโล
หนังสือที่ระลึกการฌาปนกิจศพ นายศุขปรีดา พนมยงค์
ณ วัดพระศรีมหาธาตุ วรมหาวิหาร บางเขน
วันที่ ๓๐ มีนาคม ๒๕๕๖

เพื่อนร่วมโลก

โดยพระไพศาล วิสาโลและ "สมควร ใฝ่งามดี"
พิมพ์ครั้งที่ ๒ ๒๕๕๖
สำนักพิมพ์ สารคดี

นิตยสารซีเครท :  Vol.5 No.114 26 March 2013
Joyful Life & Peaceful Death

สุขด้วยปัญญา
พระไพศาล วิสาโล

ผู้ไม่มีปัญญานั้นหากไม่หมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่เสียไป ก็มัวแต่ชะเง้อมองสิ่งที่ยังไม่มี หวังว่าจะมีความสุขก็ต่อเมื่อได้มันมาครอบครอง เขาคิดถึงแต่ความสุขที่รออยู่ข้างหน้า จนลืมไปว่าความสุขนั้นมีอยู่กับเขาแล้ว เป็นความสุขที่สัมผัสได้ในปัจจุบัน จะเรียกว่าเป็นความสุขที่อยู่ปลายจมูกก็ได้ แต่มันอยู่ใกล้มากจนมองไม่เห็น หาไม่ก็เป็นเพราะมันอยู่กับเขานานจนกลายเป็นสิ่งจำเจ ไม่มีค่า หรือเป็น “ของตาย” หารู้ไม่ว่ามันเป็นของชั่วคราว สักวันหนึ่งก็ต้องสูญสลายหายไป ต่อเมื่อวันนั้นมาถึง เขาจึงจะเห็นคุณค่าของมัน แต่ถึงตอนนั้นก็สายไปเสียแล้ว แม้กระนั้นเขาก็ยังไม่สรุปบทเรียน มัวแต่เศร้าเสียใจที่สูญเสียมันไป จนลืมใส่ใจกับสิ่งดี ๆ อีกมากมายที่ยังหลงเหลืออยู่ ซึ่งสามารถให้ความสุขแก่ตนได้

รู้จักสุขแท้ รู้วิธีแก้โลกร้อน
พระไพศาล วิสาโล

วารสารสื่อพลัง
ฉบับที่ 1 / 2556 (มกราคม- มีนาคม)

เราต้องตระหนักว่า ปัจจุบัน วิถีชีวิตและการบริโภคของเรามีส่วนทำลายธรรมชาติมาก ถ้าเราไม่ยอมปรับเปลี่ยนการบริโภคของเรา ก็ยากจะหยุดยั้งการทำลายธรรมชาติได้ ทีนี้เราจะปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตได้อย่างยั่งยืนก็ต่อเมื่อเรามีทัศนคติที่ถูกต้องเกี่ยวกับความสุข คือเห็นว่าความสุขไม่ได้เกิดจากการเสพ การมี การบริโภคมากๆ เราต้องเห็นชัดว่าความสุขที่แท้อยู่ที่ใจ เกิดจากใจที่สงบ รู้จักพอ จิตใจไม่ฟุ้งซ่าน เป็นสมาธิ หรือเป็นสุขเมื่อได้ช่วยเหลือผู้อื่น หรือได้ทำความดี เช่น เป็นจิตอาสา

เราต้องเปิดโอกาสให้จิตใจได้สัมผัสกับความสงบที่ลึกซึ้ง ที่ประเสริฐ จากสมาธิ จากการอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ จากการทำความดี มีกัลยาณมิตรแวดล้อม มีครอบครัวที่อบอุ่น มีการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน และที่สำคัญคือได้เห็นความจริงของชีวิต จนไม่หวั่นไหวต่อความผันผวนปรวนแปรที่เกิดขึ้น

เราต้องเปิดโอกาสให้ตนเองได้สัมผัสความสุขจากชีวิตที่เรียบง่าย เราจึงจะรู้สึกว่า ไม่ต้องมีอะไรมากก็มีความสุขได้ เกิดความรู้จักพอ

นิตยสาร IMAGE มีนาคม ๒๕๕๖
คิดบวก
ภาวัน

ทุกวันนี้ “คิดบวก” กำลังเป็นที่นิยมมาก แต่เราหมายความว่าอย่างไรเวลานึกถึงคำนี้ ความหมายหนึ่งก็คือ การคาดการณ์อนาคตในแง่ดี มองเห็นความสำเร็จอยู่ข้างหน้า หน่วยงานหลายแห่งถึงกับเอาแนวคิดนี้มาใช้ในการวางแผน คือ ตั้งเป้าที่สวยหรูเอาไว้ ทั้งนี้เพื่อกระตุ้นให้เกิดกำลังใจในการทำงาน บางคนถึงกับเชื่อว่า ถ้านึกถึงสิ่งดี ๆ สิ่งนั้นก็มีโอกาสจะเกิดขึ้นกับตนได้

แต่ปัญหาที่เกิดจากวิธีคิดแบบนี้ก็คือ หากผลที่ออกมาไม่เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ ก็จะตั้งรับไม่ทัน หลายคนวาดหวังว่าชีวิตจะต้องราบรื่น ก้าวหน้าและเปี่ยมสุข แต่พอรู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็ง ก็ล้มทรุดทันทีทั้ง ๆ ที่มะเร็งยังอยู่ในระยะแรก

ครอบครัวเดียวกัน
บ่มพลังเพื่อลูกตอน จัดหนักเพราะรักนะวัยรุ่น

เรียบเรียงโดย สิริลักษณ์ ปรินรัมย์
บรรณาธิการ อังคณา มาศรังสรรค์
คำนิยมโดย พระไพศาล วิสาโล

ไม่ระย่อต่อความท้อแท้ ไม่ยอมแพ้โชคชะตา

พระไพศาล วิสาโล
พิมพ์ครั้งที่ ๒ ๒๕๕๕
สำนักพิมพ์ บีมีเดีย

คมธรรมะ

โดยพระไพศาล วิสาโล
พิมพ์ครั้งที่ ๑ ๒๕๕๖
สำนักพิมพ์ Reach

ธรรมะมีอยู่ทุกหนแห่ง ปรากฏให้เราเห็นอยู่รอบตัว อีกทั้งยังแฝงอยู่ในประสบการณ์ชีวิตของเราตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ไม่ว่าดีหรือร้าย ขึ้นหรือลง หากรู้จักใคร่ครวญ ก็จะเห็นธรรมและคติเตือนใจได้ไม่ยาก

อย่างไรก็ตามการเรียนรู้จากผู้อื่น เป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยให้เราเข้าใจธรรมได้ง่ายขึ้น แต่เพียงแค่สดับฟังหรืออ่านยังไม่พอ จำต้องใคร่ครวญและพิจารณาด้วยตนเอง จากนั้นก็ต้องนำไปปฏิบัติหรือทดลองใช้เพื่อเห็นผลด้วยตนเอง ดังพระพุทธองค์ได้ตรัสว่า ปัจจัย ๔ ประการที่ช่วยให้เกิดปัญญางอกงามได้แก่ การเสวนากับสัตบุรุษ การฟังธรรม โยนิโสมนสิการ(การคิดถูก คิดเป็น) และ ธรรมานุธรรมปฏิบัติ (การปฏิบัติอย่างถูกต้องหรือสมควรแก่ธรรมนั้น)

วารสารสุขศาลา ปีที่ ๕ ฉบับที่ ๑๙

เตรียมใจรับมือความทุกข์
พระไพศาล วิสาโล

ปฏิบัติธรรมไม่ใช่เป็นเรื่องของพิธีรีตอง แต่เป็นเรื่องของการฝึกใจเพื่อให้เราสามารถมีจิตใจปกติ มั่นคง ไม่หวั่นไหวไปในยามที่มีสิ่งกระทบ มีเหตุร้ายมากระหน่ำย่ำยีอย่างไรก็ใจไม่ทุกข์ ถึงแม้ว่าจะเสียทรัพย์ หรือถึงแม้กายจะเจ็บป่วย แต่ว่าไม่กระเทือนไปถึงใจ เพราะว่าจิตใจมีธรรมะเป็นเครื่องรักษา การปฏิบัติธรรมนั้นทำให้เราสามารถอยู่ได้อย่างเป็นปกติสุขในทางจิตใจ ถึงแม้ว่าชีวิตจะไม่ราบรื่น อาจมีความวุ่นวายหรือไม่สมหวังเกิดขึ้นก็ตาม

วารสารธรรมมาตา
ปีที่ ๖ ฉบับที่ ๓
มกราคม กุมภาพันธ์ มีนาคม เมษายน ๒๕๕๖

ปฏิบัติให้เห็นความจริง
พระไพศาล วิสาโล

การเจริญสติทำให้จิตของเราเห็นทะลุตัวตนหรือภาพตัวตนที่สร้างขึ้น จนกระทั่งเห็นความจริงที่มีอยู่แล้วแต่ดั้งเดิมคือ กายกับใจ รูปกับนาม อันนี้คือเบื้องต้นของการเห็นความจริง ซึ่งถ้าเราเห็นความจริงก็จะทำให้หลุดพ้นจากภาพตัวตนที่สร้างขึ้น ตัวตนไม่ใช่สิ่งที่มีจริง แต่จิตปรุงแต่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วก็เลยเห็นมันคลุมๆ ราวกับเป็นเจ้าของการกระทำต่างๆ อันนี้เรียกว่าอวิชชาหรือความหลง เป็นเพราะไม่มีสติ สติเป็นกุญแจไขไปสู่ความจริง เป็นกุญแจดอกแรกที่ไขให้เราเห็นความจริงของรูปกับนาม

เราคือโลก โลกคือเรา

ติช นัท ฮันห์
จัดพิมพ์โดย มูลนิธิหมู่บ้านพลัม
คำนิยมโดย พระไพศาล วิสาโล

สายสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับธรรมชาตินั้นลึกซึ้งกว่าที่เราคิดมาก   น้อยคนที่สามารถอธิบายให้เห็นถึงสัจธรรมดังกล่าวได้อย่างลุ่มลึกและงดงามเท่าท่านติช นัท ฮันห์ ผู้เป็นทั้งกวีและวิปัสสนาจารย์ ดังท่านเปรียบมนุษย์กับธรรมชาติว่าแนบแน่นเสมือนคลื่นกับน้ำ   คลื่นแต่ละลูกมีความแตกต่างกันแต่ก็ประกอบไปด้วยน้ำเหมือนกัน  และเมื่อคลื่นสลายก็มิได้หายไปไหนหากกลับไปเป็นน้ำดังเดิม ก่อนที่จะก่อตัวเป็นคลื่นใหม่  ท่านยังชี้ให้เห็นว่ามนุษย์นั้นมิได้มีตัวตนที่แยกขาดหรือต่างหากจากธรรมชาติทั้งหลาย  เพราะมนุษย์ทุกคนย่อมประกอบด้วยสิ่งที่มิใช่มนุษย์ อาทิ ธาตุหรือสสารต่าง ๆ ที่ล้วนมาจากธรรมชาติทั้งสิ้น  แสงแดด ก้อนเมฆ แม่น้ำ ดวงอาทิตย์ ฯลฯ ต่างมีส่วนประกอบขึ้นเป็นตัวเรา

นสพ.กรุงเทพธุรกิจ
วันที่ ๗ มีนาคม ๒๕๕๖
ช่วยกันรักษาชีวิตช้างป่า
พระไพศาล วิสาโล

คนไทยน้อยคนที่รู้ว่าเมืองไทยมีบทบาทอย่างสำคัญเบื้องหลังการฆ่าช้างแอฟริกันจนลดจำนวนลงอย่างฮวบฮาบ ความไม่รู้นี้เองที่ทำให้เรายังคงมีส่วนสนับสนุนการสังหารช้างเหล่านี้วันแล้ววันเล่า ทั้งด้วยการซื้อสินค้างาช้างและด้วยการปล่อยให้มีการค้าขายงาช้างอย่างเปิดเผย ซึ่งเป็นการเปิดช่องให้มีการเอางาช้างแอฟริกาที่ถูกกฎหมายมาฟอกผ่านร้านค้าในไทย

คุณูปการของโรงเรียนอัสสัมชัญ
พระไพศาล วิสาโล

อุโฆษสาร ๒๕๕๓
อัสสัมชัญ ๑๒๕ ปี "ที่นี่มีประวัติศาสตร์"

อาตมามีความภาคภูมิใจในอัสสัมชัญ ตรงที่อัสสัมชัญมีเกียรติประวัติยาวนานในด้านการปลูกฝังให้อัสสัมชนิกเป็นคนดีมีความซื่อสัตย์สุจริตควบคู่กับความรู้ความสามารถ ส่งผลให้อัสสัมชนิกจำนวนมากมายเป็นแบบอย่างด้านคุณธรรมและการรับใช้ประเทศชาติด้วยความซื่อตรง สมัยยังเด็ก อาตมามีความภาคภูมิใจที่อัสสัมชนิกมีคนอย่างอาจารย์ป๋วย อึ๊งภากรณ์ พระยาอนุมานราชธน หลวงอดุลเดชจรัส พระยาศราภัยพิพัฒน์ ดิเรก ชัยนาม ซึ่งเป็นที่ยกย่องในด้านความซื่อสัตย์สุจริตและการอุทิศตนเพื่อประเทศชาติ 

จริงอยู่อัสสัมชนิกจำนวนไม่น้อยเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางทั้งในวงราชการและธุรกิจ หลายคนเป็นองคมนตรี นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรี ตลอดจนเศรษฐีชั้นนำ แต่นั่นยังไม่น่าภาคภูมิใจมากเท่ากับการที่อัสสัมชัญได้สร้างบุคคลที่เป็นเลิศทางด้านคุณธรรม และใช้ความรู้ความสามารถเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม นี้คือเกียรติประวัติในอดีตที่ทำให้อาตมาภาคภูมิใจในโรงเรียนของตน และรู้สึกภูมิใจในความเป็นอัสสัมชนิก ทำให้รู้สึกว่าตนเป็นเสมือนต้นไม้ที่มีรากหยั่งลึกไปในผืนดินอันอุดม รากดังกล่าวช่วยให้ตนเองรู้สึกมีความเชื่อมโยงกับคนสำคัญในอดีตและประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่งของเมืองไทย ทำให้เกิดความมั่นคงในจิตใจ และมีแรงบันดาลใจในการทำความดี แต่ขณะเดียวกันอาตมาก็ยอมรับความจริงว่านั่นเป็นเกียรติประวัติในอดีต ซึ่งต่างจากปัจจุบันไม่น้อย 

คุณธรรมส่องนำความรัก กับ พระไพศาล วิสาโล

จดหมายข่าวศูนย์คุณธรรม
ปีที่ ๒ ฉบับที่ ๒ มกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖

ความรักที่ถูกต้องจะชุบชูจิตใจให้มีกำลังใจ ให้มีความเสียสละ ขณะเดียวกันหากเราต้องการให้คนอื่นรักเรา ก็ต้องมอบสิ่งเหล่านั้นให้แก่เขาด้วย

ปุจฉา-วิสัชนา

เมื่อต้องร่วมงานกับคนขี้ประจบสอพลอ 24 กุมภาพันธ์ 2013
อโหสิกรรมแล้วหมดเวรหรือหมดกรรม 23 กุมภาพันธ์ 2013
ตัดกิเลสอย่างไร 22 กุมภาพันธ์ 2013

นิตยสาร IMAGE กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖
จากด้อยเป็นเด่น
ภาวัน

ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่แย่ไปเสียหมด  จุดอ่อนด้านหนึ่งหมายถึงจุดแข็งอีกด้านหนึ่ง  คนที่เรียนไม่เก่งจำไม่แม่นมักมีความสามารถอีกด้านหนึ่งมาทดแทน  เช่น มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีหรือมีอีคิวสูง  ทำนองเดียวกับคนที่ตาบอดมักมีหูไวและสัมผัสเป็นเลิศ 

ประเทศที่ขาดแคลนทรัพยากรธรรมชาติมักมีประชากรที่ฉลาดและก้าวหน้าด้านเทคโนโลยี  อาทิ ญี่ปุ่น สิงคโปร์ และหลายประเทศในยุโรป  ในทางตรงข้ามจุดแข็งด้านหนึ่งก็หมายถึงจุดอ่อนอีกด้านหนึ่ง  หลายประเทศร่ำรวยทรัพยากรธรรมชาติแต่คุณภาพคนกลับย่ำแย่และต้องพึ่งพาเทคโนโลยีของชาติอื่น

นิตยสารสารคดี : ฉบับที่ ๓๓๖ :: กุมภาพันธ์ ๕๖ ปีที่ ๒๘

คอลัมน์รับอรุณ :  จัดการความกลัว
พระไพศาล วิสาโล

สิ่งที่เรากลัวนั้นไม่ทำให้เราทุกข์มากกว่าความกลัว ความเจ็บป่วยไม่ทำให้เราทุกข์มากกว่าความกลัวเจ็บป่วย ผู้ป่วยมะเร็งจำนวนไม่น้อยยิ้มแย้มแจ่มใส ในขณะที่คนมีสุขภาพดีหลายคนกลับรู้สึกย่ำแย่เมื่อคิดว่าตัวเองอาจเป็นโรคร้าย ความตายก็เช่นกัน ความตายไม่น่ากลัวเท่ากับความกลัวตาย หากไม่กลัวตายเสียแล้ว ก็พร้อมรับความตายได้ด้วยใจสงบ ตรงข้ามกับคนที่กลัวตาย แม้ยังไกลจากความตาย แต่พอนึกถึงความตายเมื่อใด ก็เหมือนตกนรก.....

ไม่ใช่การหนีสิ่งที่เรากลัว การหันหน้ามาเผชิญกับมันต่างหาก คือสิ่งที่ควรทำ เพราะจะทำให้เราหายกลัว เมื่อนั้นมันจะไม่มีพิษสงอีกต่อไป และทำให้เราเป็นอิสระอย่างแท้จริง

หนังสือ New Heart New World : พระไพศาล วิสาโล

บทความที่ตีพิมพ์ในหนังสือ New Heart New World
โลกเปลี่ยนไป...เมื่อใจเปลี่ยนแปลง
ฉบับ Pocket Book

“อาตมาคิดว่าแม้คนเราห่างไกลจากศาสนาหรือไม่นับถือศาสนาเลยแต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาห่างไกลจากความดี”
“โลกพร้อมจะเปลี่ยนตลอดเวลาแค่เพียงจิตใจคุณเปลี่ยน ความรู้สึกคุณเปลี่ยน หรือคุณเปลี่ยนมุมมอง”

วีดีโอ New Heart New World : พระไพศาล วิสาโล

พระไพศาล วิสาโล
เข็มทิศความสุข ปี ๒๕๕๖
(อยู่อย่างไร...เมื่อโลกไม่แตก)

Cover Story
เรื่อง : กองบรรณาธิการ / ภาพ: Offside
นิตยสารสุขกายสบายใจ
ฉบับที่ ๒๓ ประจำเดือน มกราคม ๒๕๕๖

มติชนรายวัน วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๖

พลังใจ
พระไพศาล วิสาโล

ทุกวันนี้มีคุณค่าใหม่ ๆ ที่ได้รับความสำคัญมากขึ้น เช่น ความคิดสร้างสรรค์ การเป็นตัวของตัวเอง ความรักอิสระ แต่คุณค่าเก่า ๆ สมัยปู่ย่าตายาย เช่น การรู้จักควบคุมตนเอง ก็ยังมีความสำคัญอย่างยิ่ง  หากขาดสิ่งนี้ไปแล้ว ก็ยากที่จะนำพาชีวิตไปในทางที่เจริญงอกงามได้

สารโกมล มกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖
ขุมทรัพย์ใกล้ตัว

พระไพศาล วิสาโล

ในสมัยก่อนนั้นกว่าจะมาถึงวัดป่าสุคะโตต้องเดินทางลำบากกว่านี้มาก ใช้เวลาถึงสองชั่วโมงจากแก้งคร้อมาถึงนี่ ถ้าฝนตกก็อาจใช้เวลานานกว่านั้น เพราะทางขาด  แต่เมื่อเดินทางมาถึงแล้วก็จะพบว่าท้จริงแล้วความสุขหรือขุมทรัพย์อันประเสริฐอยู่กับเราตลอดเวลา ไม่ต้องเดินทางมาก็ได้ อยู่ที่บ้านก็รู้ได้ แต่จะมีสักกี่คนที่จะรู้ความจริงข้อนี้ เพราะมักมีสิ่งต่าง ๆ ดึงดูดใจเราออกนอกตัว  ที่บ้านเราอาจจะมีทั้งพ่อ แม่ ลูกที่คอยดึงความสนใจออกไปนอกตัว และที่ยิ่งกว่านั้นก็คือโทรทัศน์ เครื่องเล่นดีวีดี โทรศัพท์มือถือ คาราโอเกะ ทั้งหมดนี้ล้วนแต่ดึงความสนใจของเราไปนอกตัว  ทำให้เกิดความหลงว่านี่แหละคือความสุข

นิตยสาร IMAGE มกราคม ๒๕๕๖
ล้างพิษทั้งกายและใจ
ภาวัน

จะว่าไปแล้ว ไม่ใช่แต่ร่างกายเท่านั้น ใจเราก็มีพิษที่ควรขจัดออกไปด้วยเช่นกัน นั่นคือ อารมณ์ที่ตกค้างหมักหมมในจิตใจ โดยเฉพาะความเครียด ความวิตกกังวล ความโกรธ และความเศร้า ซึ่งมักเป็นผลจากการออกไปรับผัสสะต่าง ๆ อย่างไม่หยุดหย่อนทั้งกลางวันและกลางคืน อารมณ์เหล่านี้เมื่อเกิดขึ้นแล้ว หากรู้จักปล่อยวางสะสางออกไปบ้างก็ไม่เป็นปัญหา แต่ถ้าเก็บสะสมเอาไว้ ก็ทำให้เป็นทุกข์ อาจส่งผลให้เกิดความเจ็บป่วยได้ด้วย เช่น ความดันสูง ปวดหัวยืดเยื้อ หรือปวดท้องเรื้อรัง ทั้ง ๆ ที่ร่างกายไม่มีอะไรผิดปกติ

นิตยสารซีเครท :  Vol.5 No.110 26 January 2013
Joyful Life & Peaceful Death

ปล่อยวาง
พระไพศาล วิสาโล

เมื่อวาระสุดท้ายมาถึง หากยังมีความห่วงกังวลหรือยึดติดถือมั่น ย่อมทำให้การตายอย่างสงบเกิดขึ้นได้ยาก  มิใช่แต่ความห่วงกังวลในทรัพย์สมบัติ และลูกหลาน คนรักเท่านั้น ความห่วงภารกิจการงานที่ยังคั่งค้างก็สามารถทำให้ตายอย่างทุรนทุรายได้  แม้ภารกิจนั้นจะเป็นงานบุญงานกุศลก็ตาม  เมื่อถึงคราวจะต้องละจากโลกนี้ไป ก็ควรปล่อยวางทุกสิ่ง ไม่เว้นแม้แต่งานบุญงานกุศลที่ยังไม่แล้วเสร็จ  เพราะหากปล่อยวางไม่ได้ ใจจะดิ้นรนต่อสู้กับความตาย  ซึ่งมีแต่จะลงเอยด้วยความพ่ายแพ้และทุกข์ทรมาน

นิตยสาร IMAGE ธันวาคม ๒๕๕๕
สัญชาตญาณหมู่
ภาวัน

คนเรานั้นแม้อยากเป็นตัวของตัวเอง แต่ก็ถูกครอบงำด้วยสัญชาตญาณหมู่ไม่น้อย หาไม่ก็คงไม่แห่ทำตามแฟชั่น ไม่ว่าการแต่งกาย   สะพายกระเป๋าราคาแพง หรือเข้าคิวซื้อไอโฟน ๕  ที่จริงไม่ใช่แต่การทำตามแฟชั่นซึ่งผุดโผล่เป็นครั้งคราวเท่านั้น ในชีวิตประจำวันของเรา เรามักทำตาม ๆ กันโดยไม่รู้ตัวอยู่บ่อย ๆ  เช่น กินตามเพื่อน มีการวิจัยพบว่าคนที่มีเพื่อนอ้วนหลายคน มีแนวโน้มที่จะอ้วนไปกับเขาด้วย  นอกจากนั้นยังพบอีกว่า หากกินกับเพื่อนหนึ่งคน เรามีแนวโน้มที่จะกินเพิ่มขึ้น ๓๕% เมื่อเทียบกับเวลากินคนเดียว ถ้าร่วมวงสี่คน ก็จะกินเพิ่มเป็น ๗๕%  และถ้าวงขยายเป็น ๑๐ คนก็จะกินเพิ่มเป็น ๙๖%

สัมโมทนียกถาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ม.สงขลานครินทร์

สัมโมทนียกถาในโอกาส
รับปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์
สาขาปรัชญาและศาสนา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

เมื่อวันที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๕
ณ วัดทองนพคุณ คลองสาน กรุงเทพฯ

สุขได้เมื่อใช้ชีวิตช้าลง

พระไพศาล วิสาโล
เรียบเรียงโดย : อนุสรณ์ ศรีคำขวัญ
นิตยสารแฮปปี้พลัส มกราคม ๒๕๕๖

สุขมีที่กลางใจ

โดยพระไพศาล วิสาโล
พิมพ์ครั้งที่ ๑ ๒๕๕๕
จัดพิมพ์โดย โรงเรียนวรรณสว่างจิต

นิตยสารสารคดี : ฉบับที่ ๓๓๔ :: ธันวาคม ๕๕ ปีที่ ๒๘

คอลัมน์รับอรุณ :  ผ่านพ้นความเจ็บปวด
พระไพศาล วิสาโล

คำว่า “น่าจะ” นั้นมีประโยชน์เมื่อใช้กับเหตุการณ์ที่ยังไม่เกิดขึ้น เพื่อมองหาทางเลือกที่ดีที่สุดก่อนที่จะตัดสินใจลงมือทำอะไรก็ตาม แต่หากใช้กับเหตุการณ์ที่ผ่านไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพื่อไตร่ตรองหาข้อผิดพลาด สำหรับการปรับปรุงแก้ไขในอนาคต ก็ง่ายที่จะกลายเป็นการซ้ำเติมตัวเองในเรื่องที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงแก้ไขอะไรได้แล้ว ซึ่งไม่จำต้องเป็นการสูญเสียคนรัก เท่านั้น แม้กระทั่งการสูญเสียทรัพย์สมบัติ หรือความผิดพลาดในการทำงาน เราจะไม่อาจปล่อยวางมันได้เลย หากยังวนเวียนอยู่กับความคิดที่ว่า “ฉันน่าจะทำอย่างนี้ ไม่น่าทำอย่างนั้นเลย” จะดีกว่าหากเราสรุปบทเรียนจากสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วปล่อยให้มันผ่านเลยไป เพื่อเดินหน้าต่อไป